Home » Hier & Nu » LosLaten

LosLaten:

- 'Los' is het tegenovergestelde van 'Vast'; los = niet gebonden, Los maakt deel uit van 'vrij'.

- Los Laten = het laten bestaan, het laten zijn (let it be)
- Loslaten = het vrij laten / het vrij laten bestaan, hetgeen dan weer verweven is met aanvaarden.
- Loslaten is de Waarheid alle ruimte geven...

De aller eerste ervaring als mens op aarde, onze geboorte, gaat samen met loslaten. De veilige baarmoeder 'moeten' we verlaten, en de navelstreng 'moet' doorgeknipt worden. Het woord 'moeten' staat hier voor: het is noodzakelijk, zo zit het biologische deel van het wezen mens, en het leven op de aarde in elkaar. Dit is voor alle mensen waar ter wereld ook, hetzelfde; niemand zal hier over twijfelen dat dit anders zou kunnen; het is evident. Maar gaande weg zal bij heel wat mensen 'loslaten' een gebeuren worden dat helemaal niet meer gewoon vanzelfsprekend (evident) is.

Een metafoor over Loslaten:
Loslaten is zoals wolken in de lucht die voorbij drijven...
Soms schuiven ze traag, soms snel,
Soms kleuren ze de lucht grauw en grijs en zorgen voor een donkere sfeer,
Soms vallen er druppels uit die wolken; dat kan een zachte en fijne waternevel zijn maar evenzeer sterke waterstralen die je hard kunnen raken,
Soms zijn ze wit en vormen ze figuren op een heldere blauwe achtergrond... maar altijd zijn ze in beweging, ze komen aan op- en verlaten- de plaats, waar jij bent. 

De wolken staan hier symbool voor onze gedachten, emoties, gevoelens, gewaarwor-dingen. Dit alles is tijdelijk, zoals in vorig deel (Het Hier & Nu) toegelicht; het is het NU- moment. Tijdens het schrijven van dit stuk kwam ik deze uitdrukking van Eckhart Tolle tegen: Jij bent de hemel. De wolken zijn wat er gebeurt, wat komt en gaat.

Leven "Hier en Nu" toont de grote noodzaak en de waarde van Loslaten, en ook hier: het ene kan niet zonder het andere. (Je kan niet in het Nu leven / zijn, als je alles vasthoudt; en in de andere richting, Loslaten wordt bijzonder moeilijk als je zelden in het Nu kan zijn)

Loslaten heeft veel met de begrippen 'vertrouwen' en 'overgave' te maken, hetgeen voor een gedeelte neerkomt op: Controle of Uit handen geven?
Vele "controle mechanismen" ontstaan hoofdzakelijk vanuit twee gegevens: het eerste is een onveranderlijk en noodzakelijk aspect vanuit onze oerlaag, namelijk 'overleven', in de eerste plaats de fysische veiligheid (wet van zelfbehoud). Het tweede is wel veranderlijk en kan gemakkelijk en snel ballast gaan vormen: denkpatronen. De patronen die gekoppeld zijn aan: de nood of de behoefte, je veilig te voelen én waarbij er die overtuiging is dat 'controle' je die veiligheid kan garanderen. Een aantal van deze denkpatronen worden 'gevoed' door de samenlevingscultuur. Vele samenlevingsculturen hebben "lange lijsten" ontwikkeld van aspecten van het leven die we hoe dan ook onder controle moeten houden. (een aantal van deze lijsten noemen we Religie) Deze lijsten bevatten ook vele aspecten die oncontroleerbaar zijn. (Wanneer een doorbraak in dit verband eens begonnen is, denk je er vanzelf bij: "en maar goed ook")
Overgave is niet hetzelfde als: 'je er maar bij neerleggen', dat is berusten, tolereren uit noodzaak. Dit tolereren in combinatie met 'ik' (ego) leidt nogal eens tot (een gevoel van) ontgoocheling en eventueel zelfs 'verbittering'. Overgave is met vertrouwen, met zeker weten, 'het' uit handen geven. ('het' is dat wat we vanuit het Ego menen te moeten doen en wat niet tot de natuur "mens-zijn" behoort)