Home » Hier & Nu » Subtiele Nuances

Een Universele boodschap.

Twee boodschappen worden in de onderstaande stukjes tekst weergegeven. Ze hebben exact dezelfde inhoud maar ze zijn anders verwoord. De kern van deze boodschap gaat over hoe belangrijk het is om ons bewust te zijn van "Subtiliteit"; hier in een kader van onze individuele denkcultuur.  De teksten zijn geschreven door 2 mensen, 2 wijze meesters, die elk in een zeer verschillende cultuur leefden (mede vandaar een ander woordgebruik) namelijk Boeddha en Lao Tze. Louter toeval?

 

letopjegedachtenLAOTZE.jpg

 

De gedachte manifesteert zich in het woord, 

Het woord manifesteert zich in de daad, 

De daad ontwikkelt zich tot een gewoonte,

De gewoonte verhardt zich tot een karakter.

Sla dus acht op de gedachte en waar ze u brengt, en laat haar voortkomen uit liefde, ontstaan uit "begaanheid" met alle wezens.

Zoals de schaduw het lichaam volgt, zo worden wij wat we denken

Boeddha

 


Subtiele Nuances:

De levensmysteries, die ieder mens op één of andere manier ervaart, omvatten een aantal subtiele nuances. Het is alsof er tussen alles zeer dunne lijnen lopen die verschillen aangeven over één en hetzelfde onderwerp, eenzelfde aspect…
Ik heb het al meer gehad over Plus & Min, de zon- & de schaduwkant, … het Leven op aarde is gefundeerd in een polariteit. Het onderscheid van ‘aanvullend’ of ‘tegenstrijdig’ is zo een lijn, een uitgangspunt dat eveneens van fundamenteel belang is.
De woorden zelf laten reeds iets van een nuance zien: tegenstrijdig: strijden tegen; waartegen vechten we eigenlijk, tegen onze schaduwkanten? Dikwijls wel, daardoor bevechten we een deel van onszelf en dat heeft zo zijn gevolgen…
Duidelijke illustraties in verband met “nuances” kunnen we dus merken in onze taal, onze woorden.

(zie verder illustratie - SN).
Woorden dragen een bepaalde energetische lading met zich mee wanneer ze uitgesproken worden; eenzelfde woord in een andere context bv kan een totaal andere betekenis krijgen. Een woord op zich heeft geen kracht of invloed of wat dan ook, maar de intentie waarmee we een woord lezen en nog intenser bij het uitspreken ervan, geeft een bepaalde kracht (energie) aan dat woord. Woorden vanuit gevoelens van graag zien bv. hebben een totaal andere impact dan woorden gesproken vanuit een agressief geladen emotie. Vandaar het gezegde dat woorden wapens kunnen zijn, woorden kunnen kwetsen; maar woorden kunnen ook helpen heel te worden (helen). En Heel zijn kan pas als een mens alles van - en in zichzelf aanvaardt. Een van de verschillende functies van deze talloze nuances is helpen onszelf dieper te leren kennen, want ook hier: onbekend maakt onbemind; het kan je zelfbeeld juister maken en je zelfwaarde-gevoel steviger en stabieler. Het zorgt er ook mede voor dat "helpen", "Liefde", enz. zich al maar meer uitzuiveren.

Wat zijn nu die subtiele nuances? Als basiselement is de bereidheid om elke vorm van overtuiging te doorprikken en los te laten, zeer noodzakelijk.

Hierboven heb ik reeds aangehaald dat "TAAL" een heel toegankelijke "deur" is om vertrouwd te geraken met subtiele nuances. (algemeen) De woorden die je spontaan gebruikt en hoort, zo nu en dan eens bewust (her-)bekijken, beluisteren en 'bevoelen'.

  Illustratie (SN):ja, het is nu eenmaal geven en nemen, anders blijft een relatie niet duren…”.
Geven en Nemen, de nuance: Geven en Ontvangen. Het is een wereld van verschil; Ontvangen, komt overeen met Zuiver Geven, je hebt hier weer 2 helften van een geheel; het ene kan niet bestaan zonder het andere. Zuiver geven is, net als Ontvangen, een eenvoudig en tegelijk een verheven iets. Verheven omdat het onvoorwaardelijke, levend voelbaar moet zijn. Onvoorwaardelijk, zonder enige voorwaarde!, zonder in te vullen verwachtingen op te bouwen, zonder verplichtingen of  “in het krijt te staan”, het is geen evidentie in onze mensenwereld.

 

Subtiele nuances zijn er op alle niveaus en in alle aspecten van het leven. De levensreis, waar je van alles kan ontdekken en kan leren, heeft zo nu en dan iets van een zoektocht. De manier waarop wij zoeken kan in onze beleving een groot verschil maken.
- Zoeken we om iets te bewijzen, iets dat onze overtuiging (mening) staaft?
- Zoeken we een manier om iets dat op "de verboden lijst" staat, weg te krijgen uit ons leven?
- Zoeken we onszelf?
- Zoeken we naar een vorm van veiligheid vanuit angst of bedreigd voelen?
- ...
Wanneer zoeken "bereidheid tot" wordt, en geen "streven naar", zal het zoeken op zich je reeds plezieren; het is boeiend en heeft iets avontuurlijks. Het is juist door geforceerd te zoeken naar… dat je verwijdert geraakt van datgene waar je naar op zoek bent; dat je er moe van wordt en misschien afhaakt. Dat geforceerd zoeken situeert zich vooral op het niveau van het Ego. Het maakt ook dat je dikwijls niet ziet dat, wat je zoekt veelal vlak voor je ligt. Voor de "mind" is dit moeilijk of niet te begrijpen, want het is geconditioneerd om te denken in lineaire processen en heeft een culturele erfenis: groeien, verder komen, presteren, een beter mens worden, een spiritueler mens worden... het zijn allemaal denkpatronen van het Ego geworden. Het Ego-denken kan je onopvallend en snel uit "Nu Aanwezig Zijn" halen.