Home » Hier & Nu » Woorden fluisteren

Woorden  fluisteren:

Tegenwoordig heeft het begrip "fluisteraar" aanvullende betekenissen gekregen en komt er een erkenning in verschillende domeinen. Een echte doorbraak begon bij "the horse whisperer", de paardenfluisteraar. Voor vele mensen is er een associatie met de gelijknamige film. Soms kan zo'n bioscoopfilm bijdragen tot een waardevolle mentaliteitsverandering. Al snel kwamen er anderen; vrij algemeen bekend is "the dog whisperer", de hondenfluisteraar. En de evolutie gaat ook hier verder, zo is er ondertussen een Babyfluisteraar.
Het begrip fluisteraar duidt vooral op 'in contact komen'; een duidelijke en heldere communicatie creëren. (communicatie is een twee richting gebeuren!) De bedoeling is om wat er echt leeft, ook echt gehoord kan worden. Het respecteren van de eigenheid van elk wezen is het uitgangspunt.
- Woorden hebben een geschiedenis, en dikwijls draagt de betekenis en invulling van een woord daardoor een ballast; het woord is belast en beladen. 
"Woorden fluisteren" heeft vooral de bedoeling om (veel gebruikte) woorden en uitdrukkingen zo vergaand mogelijk uit te zuiveren; de betekenis van woorden opnieuw dichter brengen bij de oorspronkelijke of authentieke betekenis. Op die manier kunnen we ons een nieuwe taal eigen maken, een wezenlijke taal. Het is de taal van het Gevoel, de taal van de Heelheid.


Enkele ILLUSTRATIES:

Alleen: Alleen heeft als eerste invulling dikwijls: eenzaam. Alleen heeft natuurlijk iets te maken met "eenling" en dat is niet de gemakkelijkste weg in het leven.
Op een ander niveau krijg je een heel andere energie: AL en EEN; het AL dat door één wezen stroomt. De Eenheid van alles, de Energie in alles. Uiteindelijk is dit van toepassing voor ieder mens, maar de intensiteit is niet voor ieder dezelfde. Bij een aantal mensen stroomt Alles in een sterk geconcentreerde vorm en/of dosis. Die personen moeten, meer als de gemiddelde mens (wat tot nu toe 'gemiddeld' is) hier mee leren omgaan, vertrouwd mee worden, vooraleer ze dit gegeven echt kunnen benutten.
Nog een andere benadering is als je het woord letterlijk splitst: AL-LEEN; we krijgen Alles in Leen, we mogen alles van de aarde, van het universum, gebruiken, benutten... maar het is niet de eigendom van één individu of een bepaalde groep mensen. We lenen alle levensbronnen en energieën, zolang ons leven hier op aarde duurt.


Rechtvaardig:
R
echt door zee, Resoluut rechtdoor, is er dan nog plaats voor Redelijkheid?
Wordt de Rede een koude beredenering, een kille berekening; blijf je Recht op je doel afgaan ondanks een Ravijn; dan komt Rechtvaardigheid dicht in de buurt van Roekeloosheid.
Kan je Rechtvaardigheidsgevoel op Respect Rekenen; of brengt het vooral Ruzie teweeg?
Wordt Regelmaat een Routine; of draagt ze bij tot Rust?
Je koers varen, is Resoneren met je eigenheid, met je ziel; het is in- en met de Realiteit jouw uitdagingen van het leven aangaan. Elke uitdaging houdt een Risico in zich want er is bv. geen garantie dat het van de eerste keer lukt, maar met de juiste Rechtmatigheid, Redden we het wel.

Rechtmatigheid: de maat van jouw / ons recht;
de mate waarin jouw / ons recht in overeenstemming is met de Waarachtige Werkelijkheid.

Rechtvaardig is in essentie een staat van zijn. (zoals Aanvaarden of Loslaten en dit soort begrippen).
De kern van Rechtvaardig is: Recht Varen; (een beetje zoals de uitdrukking: "recht door zee varen") Recht varen is echter niet voortdurend een strakke lijn volgen, het is veeleer juist op koers varen, jouw koers; en dat is nooit een strakke, rechte lijn! Het heeft dus te maken met: niet van je weg / pad afdwalen, niet van je koers afdrijven. De richting aanhouden die je diep van binnen wel weet en kan voelen.
In onze samenlevingen (culturen) is rechtvaardig(-heid) op de eerste plaats iets tussen 2 of meerdere mensen / groepen, en is sterk verbonden met moraliserende normen. Recht varen betekent uiteraard alles doen wat mogelijk is om botsingen met anderen hun "boot / schip" te vermijden; ook botsingen tegen een oeverrand of kaaimuur kunnen we best trachten te voorkomen. Maar dat lijkt mij eerder een logisch gevolg van op je koers te blijven, dan wel een streven op zich...


Loslaten: Een metafoor:
Loslaten is zoals wolken in de lucht die voorbij drijven...
Soms schuiven ze traag, soms snel,
Soms kleuren ze de lucht grauw en grijs en zorgen voor een donkere sfeer,
Soms vallen er druppels uit die wolken; dat kan een zachte en fijne waternevel zijn maar evenzeer
sterke waterstralen die je hard kunnen raken,
Soms zijn ze wit en vormen ze figuren op een heldere blauwe achtergrond...
maar altijd zijn ze in beweging, ze komen aan op- en verlaten- de plaats, waar jij bent. 

- De wolken staan hier symbool voor onze gedachten, emoties, gevoelens, gewaarwordingen, ... 
Dit alles is tijdelijk, anders gezegd: het is een moment, het NU-moment. Het enige wat we werkelijk én concreet kunnen beleven is NU.
Met ons verstand alleen zeer moeilijk te begrijpen; verstand in combinatie met "hart energie" stelt ons in staat uiteindelijk dit gegeven (gedeeltelijk) te doorgronden: "het is telkens zo voorbij, en toch is het er altijd". Dat is het NU of nu-moment. Je kan het ook omschrijven als: het tijdelijke verenigd met het eeuwige; eeuwig omdat het altijd Nu is...
In het NU leven houdt dus in dat ik niet gefocust ben op het- of mijn verleden; en niet gefocust op de- of mijn toekomst. Leven "Hier en Nu" toont de noodzaak van Loslaten, ook hier weer: het ene kan niet zonder het andere.