Home » Inleiding

Inleiding:
Ergens tijdens de evolutie van de mensheid zijn we dat spontaan weten en voelen van die evidentie eigen aan het leven, kwijt geraakt; zoals een eeuwenoud verhaal vertelt: de mensheid werd uit het paradijs verdreven. (zie 1-P & bijvoegsel 1 "Goed & Kwaad) Een juistere benadering is dat de mensheid zichzelf uit het paradijs heeft gezet, en dit nog steeds doet. Het verblijf op aarde kreeg als voornaamste invulling (in een aantal culturen): het is een tranendal; het leven is afzien, kommer en kwel, (in het zweet des aanschijn zult gij uw brood verdienen; je wordt bezoedeld geboren: de erfzonde; enz.) op aarde lijkt het dus vooral een "struggle for live"… Stilaan echter beginnen er overal barsten in deze overtuiging en zienswijze te komen. Een goed vertrekpunt is: hebben we drama nog nodig? beseffen wij (de mensheid) dat wij zelf veel drama creëren of het in stand willen houden? Laat deze teksten je innerlijke individuele doorbraak ondersteunen, van daaruit zal jouw manier van be-leven (= heel evident jezelf zijn) jouw Leven 'kleuren en kruiden' en daarbij ook de collectieve evolutie ondersteunen.


1-P
Het verhaal van het Paradijs (de boom van de Kennis van goed en kwaad) geeft aan waar de Mensheid in de problemen komt; namelijk het invoeren van het 'oordelen ', het één is goed en willen we omhelzen, het andere is kwaad en gaan we bevechten. We willen dus maar één helft van de eenheid integreren, hetgeen onmogelijk is. 
"Het Paradijs" is in eerste instantie een "staat van zijn", een levensvisie, een levensingesteldheid en – mentaliteit. Een ingesteldheid die doordrongen is van "zoals we zijn, zijn we 'goed', zo zijn we helemaal beminnens-waardig".
Het Paradijs is het stoppen met veroordelen. Een oordeel gebaseerd op het opsplitsen in goed en kwaad van onze menselijke natuur, van het mens zijn.

photo-dogs-zo-kan-het.large.jpg

Een ander gegeven dat bij deze teksten van toepassing is, wil ik ook nog even herhalen: Alles is energie; heel veel verschillende energieën kan je onder één noemer plaatsen: Levensenergie. Het is eigen aan energie dat deze "stroomt"; het is een dynamisch, bewegelijk iets. Liefde is een specifieke soort energie, die op een specifieke manier alle niveaus raakt of doordringt. Zoals levensenergie "vanzelf" door ons heen stroomt, zo ook hunkert de Liefde-energie om door ons heen te mogen stromen. Het basisprincipe is dus: Liefde stroomt, Liefde stroomt vanzelf. Wanneer dit niet zo is, duidt dit op één of meerdere blokkaden, of stelt er zich de vraag of jouw Liefde-stroom zich al dan niet reeds op het niveau van de Adelende Liefde bevindt. De Adelende Liefde is dienend en onvoorwaardelijk. Liefde op de 3e straal heeft ook een waarde, maar dit niveau is van -, en voor de persoonlijkheid en het Ego (ego kracht). Het is het niveau van de prestatie, het scheppen in de materie, enz.

- De aardse werkelijkheid is neutraal. Een neutraal geheel dat telkens opgebouwd is uit 2 helften. Er is Wit / Zwart; Zon / Schaduw; er is [+] / []. Het lijken tegengestelden die daarbij meestal met elkaar in strijd zijn. Echter, dat lijkt alleen maar zo, de werkelijkheid is anders. Een gedeeltelijk antwoord waarom het zo in elkaar zit is: energie. Vooral de energie-stroom. Een batterij heeft een plus- en een min- pool. Tussen die polen wordt een (aangepast) toestel aangesloten. De “receive unit” (ontvanger) van het toestel ontvangt de elektrische stroom waardoor het apparaat zal werken. Hoe vlotter de energie stroom, hoe meer deze energie benut kan worden. Hier wordt meteen ook het belang van  kunnen / durven ontvangen duidelijk (receive). Dit polariteitprincipe is daarbij op zijn beurt een spiegel van een deel van de waarachtige werkelijkheid op een ander niveau. (zoals het voorbeeld van de batterij: spiegelen is altijd vertalen naar een ander niveau). Het polariteitprincipe (plus en min als energetische eenheid) heeft zo zijn subtiele nuances.

- De aarde is de wereld van de vorm(en), het is scheppen, creëren, iets een aardse vorm laten vinden of geven. Wanneer een vormgeving niet past bij een zielenplan, zal deze uiteindelijk niet werken. Dan is het belangrijk om niet op te geven, (hij die kan mislukken / verliezen, is een groot winnaar), hier toont zich een moment om een andere en soms heel nieuwe vorm uit te proberen, dat is de boodschap en de uitdaging. Weet daarbij dat “nieuw” binnen de mensenwereld dikwijls eerst verzet, weerstand of afwijzing oproept. Deze reactie is deel van de aardse natuur, het oude vertrouwde (en dus gekend) voelt meer veilig aan dan iets wat ongekend is (en dus of  anders, of echt nieuw). Maar in de natuur van het wezen Mens, zit ook een sterke scheppingsdrang, een drang naar verkenning en evolutie. En zo toont ook hier zich het spanningsveld (= energieveld!) van ogenschijnlijke tegenstellingen die echter samen een eenheid vormen.

- Tot slot nog dit: Leven zal altijd een mysterie in zich dragen; wanneer dit “weten” deel uitmaakt van je dag-bewustzijn zal je een spontane verwondering nooit verliezen.